Coma nós saen del cando chove. Mentres, acurruchandiños agardan o momento. Protexidos e tranquilos. Con cemento e forza buscamos esa mesma seguridade, construimos pouco a pouco ese refuxio que nos coide do exterior. Ese recuncho que sexa soamente noso, nun caso de cuncha, noutro de ladrillo.
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
No hay comentarios:
Publicar un comentario