Vol. final

E no derradeiro suspiro, xusto antes de chegar a ansiada superficie daquel soño morado, decatouse de que xamáis latería o seu corazón a pilas que bombeaba irrealidade.

Latería coa regularidade do reloxo, pero non coñecería a sinxela beleza da irregularidade natural.


http://www.youtube.com/watch?v=k4OIoTypKVI

Vol X

Bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla bla = 110001010100010100011100111010101110001001111010101011101010111010010100011101011111110000001110101010101010101010101111001001000011010101

Fonemas precisos, musicais, quentes de significados trocados por cifras dixitais envoltas con papel de aluminio que finxe ter tacto.

Vol IX

Sae con exactitude, alumeando cando fai falta, e cando non, durme. Serán, alborada, tardiña e mediodía. Todos obra súa, luz que da vida a termos sen sentido se todo fora negro. No obxectivo noso de dominar cada recuncho e cada ciencia damos falsa vida a productos con taras.

Enerxía espida, natural, acariciando a gran bola verde e azul Vs. enerxía caduca, chatarra disfrazada de lume.